E.ve

Grotere kaart weergeven

“In ons land zijn er weinig café-koren“, schrijf dat maar op. De man aan de toog keek mij aan. Dwingende blik van onder gevaartes van wenkbrauwen. Hij declameerde verder. “In de ons omringende landen is het café-koor een echt fenomeen, in Letland bijvoorbeeld. Waar nog gezongen wordt!”
“Schol” antwoordde ik vol enthousiasme, “u bent een kenner!”.
Thuis gekomen was er even die aandrang om met behulp van Babelfish op zoek te gaan naar de geschiedenis van het Letse cafékoor en haar internationale vertakkingen, tot ik tot het gezonde besef kwam dat dit meer iets zou zijn voor Rigablogt, mocht het al bestaan (ik vond overigens een heel fijn alternatief, hier).

“In ons land wordt te weinig gezongen“, lijkt me een meer hanteerbare stelling dan deze van mijn bewenkbrauwde toogvriend. En als we al zingen, is het in een formele samenstelling. Of is het gelinkt aan een vereniging of een beweging, of in een studentenstad als deze, tijdens een cantus.

Come and Sing evenementen zoals in het Verenigd Koninkrijk kennen we hier niét, en waar je in Nederland een rijke traditie van smartlapkoren hebt, lijken de Vlamingen (expliciet vermeld, want de Walen doen het iéts beter) liefst onder tafel te kruipen als er “Lang zal ze Leven” moet gezongen worden. Het begint al met de Driekoningen-liedjes aan de deur waar je nota bene je laatste kleingeld aan moet geven in ruil voor wat aarzelend gefluister…

Lees meer op Gentblogt en ontdek waar en wanneer u een volgende optreden kunt bewonderen van mijn eigen favoriete koor…

Don’t take too long to think about it. Fifteen books you’ve read that will always stick with you. First fifteen you can recall in no more than 15 minutes. Copy the instructions into your own note, tag 15 friends, and be sure to tag the person who tagged you…

I was tagged by Ineke, she needen only a few minutes so…let’s give it a try!
maar wel lukraak, uit de losse pols

1. The Razor’s Edge - William S. Maugham
2. Cien Anos de Solidad - Gabriël Garcia Marquez
3. The Hearts and Lives of Men - Fay Weldon
4. De Rode Vogel - Astrid Lindgren
5. Meester van de Zwarte Molen - Otfried Preussel
6. De ondraaglijke Lichtheid van het Bestaan - Milan Kundera
7. Biographie de la faim -Amélie Nothomb
8. Paul Auster - Leviathan
9. 37°, Le Matin - Philippe Djian
10. Jan Wolkers - Turks Fruit
11. Toni Morrisson - Jazz
12. A Clockwork Orange -Antony Burgess
13. The Quiet American - Graham Greene
14. Charles Dickens - Little Dorrit
15. Douglas Adams - Hitchhiker’s Guide to the Galaxy

I’ve been tagged and these are the rules: don’t take too long to think about it. Fifteen movies you’ve seen that will always stick with you. First fifteen you can recall in no more than fifteen minutes. Tag fifteen friends, including me because I’m interested in seeing what movies my friends choose. (To do this, go to your Notes tab on your profile page, paste rules in a new note, cast your fifteen picks, and tag people in the note — upper right hand side.)

1. The Outsiders - Francis Ford Coppolla
2. The Virgin Suicides - Sofia Coppolla
3. Man on The Moon - Milos Forman
4. Sex, Lies and Videotapes - Stephen Soderbergh
5. Wild At Heart - David Lynch
6. Novecento - Bernardo Bertolucci
7. Alien - Ridley Scott
8. The Green Mile - Frank Darabont
9. 37°2 le matin (Betty Blue) - Jean-Jacques Beineix
10. Pulp Fiction - Quinten Tarantino
11. An American Beauty - Sam Mendes
12. The Sixth Sense - M. Night Shyamalan
13. The Unbearable Lightness of Being -Philip Kaufman
14. The Invasion of The Body Snatchers - Don Siegel
15. Schindlers List - Steven Spielberg

This selection leaves me very unsatisfied - there’s so much more - there’s so much to tell on why these movies came up here and now..

(Tagging on Facebook, but feel free!)

Hi guys!

Thanks for for letting me know.

Though, it was a bit inconvenient because you’ve deleted my personal wish on the wall of a friend who became a first-time-daddy yesterday. Ironically, this friend is a well known stand-up (but also walking around) comedian so at first I thought it was a practical joke for his next comedy show, “zonde van de zendtijd” (sin of the distributiontime), part 2 coming up soon.

Actually, the people I communicate with through facebook, usually are humans that I know for real or through some of my professional or political activities.

Also, many of my friends are musicians and music-lovers, so there was indeed a lot of wall-posting concerning the unexpected death of Willy DeVille (R.I.P.). Many people posted a video or a status-update and yes I admit, we did talk on each others walls.

As it went, I was in the middle cooping with this when I received the good news about this newborn baby, news to which I responded immediately by phone (you Americans write ‘fone’ I guess) and by posting some loving things on both parents walls.

After I got your warning, I found out that you guys had deleted the words “Proficiat, Henk!!!” on the fathers fb-wall!

I looked it up, but “proficiat” doesn’t mean anything offending in English. Actually it means: “congratulations’, like in this classic Cliff Richard-song.

So, it seems you caught me somewhere on a small emotional roller coaster in between the death of a beloved artist and the joy of new life, the birth of a beautiful baby-girl. Somehow, it’s almost romantic.

Still, I think it’s slightly bizarre to interfere in wall-postings in between people.

When someone feels annoyed, wouldn’t they tell me first?

Well, actually, my friends and I do: we speak out.

But maybe that’s a European way of thinking.

Do you think it’s okay now to congratulate Henk with his newborn baby? On his wall?

Or would you please be so gentle to restore the deleted post? It was pretty harmless after all?

Or, never mind: I’ll dedicate Willy DeVilles great Love And Emotion to i. , henk, and baby Mira. Mira is a name that means a lot of things and amongst others “Mir” which is Russian for peace! Russians & peace, who would have believed it 25 years ago?

Anyway, my apologies for alerting your services, and good luck with the further development of facebook, all though I have to admit that as a citizen of Gent (Ghent), I also strongly support your rival in social networking, Netlog. Strongly!

Hi,

We have noticed that you recently received a warning from our system. You received this warning because Facebook determined that you were going too fast when writing on Walls. Facebook has limits in place to prevent behavior that others may find annoying or abusive. These limits restrict the rate at which you can use certain features on the site.

If you have also been blocked from writing on Walls, please note that these blocks can last anywhere from a few hours to a few days. Unfortunately, we cannot lift the block for you. When you are allowed to resume using this feature, please proceed with caution to avoid reaching the limit again. Please be aware that the threshold at which you are warned is not a specific number, but rather determined by different factors (such as speed, time, and quantity). For security reasons, we are unable to provide additional information about this system. We apologize for any inconvenience.
If your inquiry was not related to the warning you received, simply reply to this email and we willassist you further.
Thanks,

The Facebook Team

De culturele afrekening van levensjaar 40 is genadeloos.

“Bescamelijk!”, of hoe zegt de übercoole puber dat in “Aanrijding in Moscou“. Damn, daarmee meteen (ongeveer) de laatste film vermeld die ik in een bioscoop heb gezien. En dat was voor ik veertig werd. Bruno, als je dit leest, verwens mij niet meteen, maar stuur mij te zijner tijd manu militari naar het filmfestival om te helpen bij de verslaggeving voor het Project. Patricia, idem. Bedankt ook voor de lekkere wortelcake gisteren, culinaire cultuur is ook belangrijk. Dat niemand hier durft te verwijzen naar die mop over dat konijn en die wofteltaaft.

Andere producties dan film. Ik denk. Ik denk nog langer. Ik vind niets. Heb ik daadwerkelijk een theater bezocht dit jaar en u weet ervan, gelieve mij hiervan op de hoogte te stellen. In het andere geval, adviseer mij of nodig mij uit. Ik heb veertien dagen vakantie!! U zegt? Het theaterseizoen ook met vakantie? Ah.

Boeken. Gelézen dat ik heb! Over recht, politiek, neurologie en criminologie, politiek en politiek.

Toe zwijgt. Tot u spreekt een ex-lezer. Ooit een trouwe bezoeker van de bibliotheek, het voorbije jaar een trouwe sponsor van de bib in de vorm van het betalen van boetes. Op dit ogenblik kan ik mij zo ongeveer één literair werk voor de geest halen dat ik dit jaar heb gelezen. Ik begrijp het niet goed. Eén. 1. I. Uno. Mocht ik net minister van cultuur geworden zijn dan was dit hot news en een schande voor het land. Gelukkig ben ik Els en heb ik meestal een uitvlucht. Hoewel, er daagt niet meteen iets.

Boekses. De Humo, wegens trouw in goede en kwade dagen. Goedele, want een boezemvriendin werkt voor Goedele. P-magazine want een andere, nieuwe vriendin werkt voor P-magazine. Ben nog in de fase dat ik poog te achterhalen waarom het een mannenblad is. Primo TV-Gids. Want een vriend van mij werkt voor Primo en dankzij het formaat kan ik het ook lezen als ik ondersteboven sta. En soms koop ik de Story. En de Dag Allemaal. Echt waar! Of de Goed Gevoel. Geen idee waarom. De Goed Gevoel begod.

En ik lees de Urbanus-strips van mijn dochter.

Toen ik 16 was heb ik eens zonder spiekbriefje een spreekbeurt gegeven over de Kapellekensbaan van Louis Paul Boon. Mijn juf was zo blij dat ze mij omhelsde, en ik hoop dat ze dit niet leest.

Maar ik ga daar dus iets aan doen, aan deze culturele recessie. IK GA DAAR IETS AAN DOEN!

Liefs, Els.
Het zwarte gat in uw cultuur.

n

U hebt het vast al eens meegemaakt. U zit in fijn en best wel véél gezelschap ergens iets te eten en te drinken en terwijl te keuvelen over alles en vooral heel veel niets. U bent niet van plan de volgende uren iets te doen aan die gemoedelijke omstandigheid, wel integendeel. Tot plotseling een kort signaal dat ogenschijnlijk van nergens komt een eind maakt aan de gezapigheid. En uw tafelgenoten, bij uitbreiding alle mensen aanwezig in het pand, in géén tijd den overschot (hint!) van het voedsel van hun bord schrapen en vervolgens als opgejaagd wild door elkaar beginnen lopen. “Het koor, het koor! Zingen! Nu! Snel! Iedereen weg.” weerklinkt door het kleine etablissement terwijl de massa zich als gelijk was er aardbevingsalarm verdringt voor de uitgang om het hazenpad te kiezen. Als uiteindelijk ook de kok van dienst zijn keukenschort over de haag zwiert en jachtig de massa vervoegt, kijkt mijn vriendin en overgebleven disgenote mij langdurig in de ogen en zegt: “ik denk dat we in een nonnenklooster zijn beland”

Gelukkig kan ik haar gerust stellen: toeval en omstandigheden hadden ons simpelweg geleid naar de vaste eetstek van de harde kern van “Den Overschot”, een koor dat innig verweven is met het oerdegelijke Volkscafé “Het Kanon” (vlakbij, jawel, Het Kanon).

[Read more →]